C27 - BUDINGEN

Deelnemers: 24  -  Temperatuur bij start: 9°

Nog maar amper schoten we het fietsseizoen op gang, knipperden we 2 keer met onze ogen of het zit er al bijna op. Begin september weten de Pallietertrappers dat het clubkampioenschap (laatste zondag van september) en het seizoeneinde (eind oktober) stilaan kortbij komen.

In september 2018 zijn er nog 2 zekerheden: het begin van het schooljaar en dit jaar de nakende gemeenteraadsverkiezingen. Dit was overduidelijk onderweg weg naar Budingen, de tussenstop van onze rit van vandaag. Aan iedere school vroegen borden langs de kant van de weg de chauffeurs vaart te minderen omdat de kids terug onderweg zijn. De slogans van de verschillende partijen (en hun goede voornemens en/of beloftes) swingen eveneens de pan uit. O.a. ‘De weg vooruit’ was alom tegenwoordig in het straatbeeld.

Voor het eerst kwamen ook de arm- en beenstukken terug uit de kast. Met amper 9 graden op de thermometer konden de Pallietertrappers deze extra ‘verwarmers’ wel gebruiken. Enkelen zagen wij onderweg zelfs tegen hun stuur kloppen om de koude uit hun handen te verdrijven.

Zoals aangehaald ging de rit vandaag richting Budingen, in de buurt van Geetbets en Sint-Truiden. Stond er een rit naar Rummen op de kalender, dan verving onze wegkapitein van dienst, Marc Wijns, de bestemming. Via een krantenartikel en mond-op-mond reclame kwamen wij immers te weten dat Liene, de kleindochter Julien Van Roosbroeck recent een pop-up terras, dito café opende in de nieuwe woning van haar vriend. De familie Van Roosbroeck is in Hulshout alom ge- en bekend. Naast Wies, stichter van Den Tower’, en Louis, zeer gewaardeerd mecanicien van vele grote wielerprofs en –ploegen, is er natuurlijk Staf, die in zijn carrière maar liefst 77 profkoersen won. Julien, een andere broer naar wie het pop-up café genoemd is, stond aan de wieg van het fietstoerisme in Hulshout. Leerde Conscience zijn volk lezen, dan vermoed ik dat Julien Hulshout leerde houden van het fietske in de vorm van het wielertoerisme. Jaren zorgde hij tot 3 keer per week voor de prachtigste ritten doorheen de Zuider- en Noorderkempen, het Hageland, Limburg of zelfs verder. Geen weg, geen paadje was voor hem onbekend. De wielertoeristen volgden gedwee in zijn wiel.

Ruim een jaar geleden echter had Julien een spijtig fietsongeval. Samen met vrouwlief was Julien onderweg met hun wielergroep, tot hij plots ten val kwam. Een val die hij volledig opving met z’n nek. Het verdict was bijzonder zwaar: quadriplegie oftewel een beschadiging van het ruggenmerg, met een volledige verlamming vanaf de nek. Julien is sindsdien niet alleen zijn gevoel, maar ook zijn zelfstandigheid en mobiliteit kwijt.

Omdat niet alle kosten terugbetaald worden, besloot Liene met haar vriend Tim een pop-up café te openen. Rustig gelegen, vlakbij de fietsroute Ijzerenweg (Halen-Hoegaarden) is het te doen.

Voor ’t eerst sinds lang was er speciaal voor deze rit een volgwagen bij C27. Bij het vertrek aan clublokaal De Vaot onmiddellijk de vraag van onze Masters: “En wanniejer red er dan is nen otto mee ons mee?” Geen probleem mannen, geef maar een datum of rit door. Wij zorgen er wel voor.

Via Herselt, Averbode, Messelbroek ging het richting Schulen en Halen. Daar kwamen we tussen de fruitbomen. De appels en peren blonken aan de bomen, klaar om geplukt te worden. In de maand mei, tijdens de vele bloesemritten, is het hier een drukte van jewelste. Fietsers, wandelaars en mensen op scooters verdringen elkaar als het ware.

Even voorbij Halen passeerden we zowaar een struisvogelkwekerij. Langs de kant van de weg merkten we ook hoe de natuur –na de droge, lange, hete zomer- stilaan maar zeker terug opleeft. Enkelen reden al met grasmachine over hun gazon of waren bezig de bomen te snoeien.

Na een deugddoende koffie of cola, ging het via de verharde fietsbedding terug richting Hulshout. Via Diest (langs Demer) fietsten de 24 Pallietertrappers naar Zichem om vandaaruit het clublokaal terug op te zoeken. Bij aankomst stonden 96 km.

Bedankt Marcus, het was weer een fijne rit. Het verkennen van de rit gedurende afgelopen week (3 keer), wierp zijn vruchten af.

Zondag 25 maart 2018 - 4 de officiële rit

Temperatuur: 0

Aanwezigen: M: 6 - C27: 21 - C30: 27 - C33: 8


Fietsen is gezond voor hart en bloedvaten. Fietsen is plezant. Fietsen is een groepsgevoel
opwekken. Maar,.... Vandaag werden we spijtig genoeg met de neus op de feiten gedrukt.
Fietsen is ook gevaarlijk.
Halverwege de rit, bij een vertrek na een groen licht, haakten Swa en Leo met hun stuur
ineen. Ze reden amper 5 per uur maar konden een val niet ontwijken. De schade bij Leo
viel mee, Swa was er erger aan toe. Hij kon niet meer opstaan en kloeg van pijn aan de
heup. Een ziekenwagen vervoerde Swa naar de kliniek.
Daar werd een heupfractuur vastgesteld. Rond de klok van 5-en werd hij geopereerd,
rond half zeven was hij terug wakker. Hij kreeg een bout tussen heupgewricht en dijbeen.
Een pijnpomp nam de grootste pijn weg.
Wij wensen Swa een spoedig herstel toe.
Robke, wegkapitein van dienst, loodste de andere C30-ers als ‘geslagen honden’ terug
naar Hulshout...


De C27-ers fietsten onder leiding van Herman naar Werchter, het dorp van ons aller Pater
Damiaan. Draaiend en kronkelend kwamen we na 40 km in café Het Deurp aan.
Onderweg hoorden we dikwijls: “Hedde gaa hie al geweest? Ikke nog nie zalle. Waa zitte
welle faatelaak?” Hoe doet hij het toch altijd. Nieuwe, onbekende weggetjes.
Een warme koffie met een zelfgebakken wafel deed goed. Ondertussen was het zonnetje
van de partij en klom het kwik tot circa 10 graden.
Bij aankomst in ’t lokaal zaten de ‘vliegers’ van C33 al te glunderen achter een pintje,
cola of koffie.


Om de hierboven aangehaalde reden kwam C30 pas rond 12 hr. in het lokaal aan.
Daar was het ondertussen een drukte van jewelste voor de verdeling van de kousen. Er
werd ‘gedapt’ en ‘geschaard’ in de dozen. De eerste de beste kousen waren goed voor
sommigen. Kwamen ze nu uit de doos met de maten 44-47, 36-39 of 40-43. Voor hen
geen probleem...
Benieuwd hoeveel paar kousen onze materiaalmeester gaat terugkrijgen. “Te groot” of
“te klein”. Afwachten...


Greetz,
Robert Latour uit den Tour

 

Zondag 4 maart 2018 - 1ste officiële rit
Temperatuur: 4° C Wind: Een ietske
Deelnemers: Masters: 6 - C27: 25 C30: 32

Onder een stralend zonnetje kwamen de toeristen vanuit elke windstreek aangewaaid voor de eerste officiële rit van het nieuwe seizoen 2018.
Het gespreksonderwerp bij uitstek was de prima prestatie van cyclocrosser Wout Van Aert in de Strade Bianchi. De aanvankelijke non-believers leken nu zijn grootste fan geworden. Afwachten hoe zij reageren bij een mogelijke slechte (lees: mindere) prestatie van de nieuwe wielergod. Van de winnaar van de koers gisteren Tiesj Benoot werd met geen woord gerept.


Een andere gespreksonderwerp was natuurlijk de nieuwe rood-wit-zwarte wielerkledij. Iedereen pronkte dat het een lust was. Enkelen kloegen over de te kleine maten, anderen omtrent het ontbreken nog van een passende lange of korte koersbroek. Robke, onze nieuwbakken materiaalmeester, kreeg ondertussen een 25-tal leden over de vloer voor een kleinere windvest, een grotere koersbroek en/of een extra kledingstuk.
Voor hen die nog wachten op een passend iets… de extra bestelling is ondertussen geplaatst. Afwachten maar voor de levering. Maar alvast voor hen onze welgemeende: SORRY !!

Zoals gebruikelijk vertrokken de C30-ers als eerste. Zij trokken onder het kopmanschap van Herman Wouters richting Noorderkempen, meer bepaald Gierle. Zij deden meestal de grote banen aan.
De C27-ers trokken eveneens noordwaarts, richting Viersel. Voor hen was Dré Van Riel de wegkapitein.
Wij fietsten meestal op prachtige, rustige banen ‘achterdoor’ zoals dat dan heet. Spijtig genoeg was er hier en daar nog ijs en/of sneeuw op de baan, voornamelijk op de plaatsen waar de weg veilig verscholen stak achter een hoeve of langs een bos. Enkele luide ‘PAS OP-S’ weerklonken dan ook menigmaal door ‘den hoop’.

Op de terugweg, bijna in Noorderwijk opeens een STOP.
De eerste rit en meteen ook de eerste pech op de weg: achterpad afgebroken…

Na de rit trokken de C30-ers zoals op de kalender naar Tenniscentrum De Rakket. Tussen pot en pint konden de eerste koersmemories opgehaald worden. C27 rustte uit en keuvelde in het clublokaal. De Masters kregen we niet meer te pakken...
C30 fietste 68 km, C27 ruim 10 km minder, 56 km.

Ondertussen zijn er nog 61 leden die de fakkel van onze Berre en de Grote overnemen, d.w.z. clublaureaat worden.

De gruuten van Robert Latour (mee zaan ‘pad’ in zaan hand)

Zondagen 11 en 18 maart 2018  -  2de en 3de officiële rit

Temperatuur: Koud    Wind: Veel   Regen: ook   Sneeuw/ijzel: ook

Aanwezigen: 11 maart: 11 leden  -  18 maart: 24 en 2 supporters

Begon het seizoen onder een zonnetje dat nu en dan door de wolken priemde, dan viel de 2de officële rit meteen in het water. De regen gutste langs de ruiten, waterplassen vulden de straten, beken raakten verzadigd en de boer… hij jammerde dat het een lieve lust was. Geen weer om een hond door te jagen, maar wel voor een Pallietertrapper. We telden 11 aanwezigen bij Cindyke rond de klok van negenen.

Al deden enkele aanwezigen verwoede pogingen om iemand mee ‘de baan op’ te krijgen, dan was er niet veel overredingskracht nodig om te rit te annuleren. Enkelen raadpleegden de Buienradar op hun smartphone (wat een uitvinding) en probeerden met een “zie vanaf half tien zou ’t regenen gedaan zijn. Dan komt de zon en wordt het warm.” Niks aan te doen. Niemand rukte uit.

Voor de 3de rit afgelopen zondag 18 maart vroor het stenen uit de grond. Toch 24 moedigen die, goed ingeduffeld, vertrokken voor hun zondags toerke. “De dokter zal weer werk hebben deze week”, vertrouwde Joske (trouwe supporter op zondagmorgen) me toe. Jhonny, trouwe Master, kreeg het gezelschap van de Zjok. Samen deden zij hun toer. In Wolfsdonk echter kwam de eerste sneeuwvlaag en maakten ze rechtsomkeer. Een koude douche –en dat geldt ook voor de andere 22 Pallieters- deed deugd.

C27 vertrok met amper 5 leden, de C30 was met 17 aanwezigen de grootste groep. Voor wat zouden zij trainen?

Laten we hopen dat het weer vanaf nu beter wordt. Zo kunnen we vanaf nu onze nieuwe kledij showen aan de hele wereld, aan God en klein Pierke. Fier als we zijn.

We kregen melding van de ontvangst van de bestelde kousen. Vanaf zondag kan iedereen zijn 3 paar gratis kousen oppikken in het lokaal.

Het hoeft gezegd dat onze nieuwe materiaalmeester een intrede deed om u tegen te zeggen. Enkele weken verantwoordelijk voor de kleding en meteen alles nieuw. Was dat nog niet voldoende dan gingen we nog in zee met een nieuwe producent, met verschillende maten, met onbestelde produkten.

Greetz,

Robert Latour uit den Tour

 
Zondag 25 februari 2018 - laatste trainingsrit
Temperatuur: -4° C
Wind: Veel (en uit een verkeerd gat)
Deelnemers: 19
 
Gisteren verschalkte Valgren Anderson de favorieten in Omloop Het Nieuwsblad. De
favorieten bleven op hun honger zitten. Dat was gisteren, maar vandaag is vandaag.
Waren de vooruitzichten van de opvolgers van ons aller weerman Armand Pien niet al te
hoopgevend (koude wind vanuit het oosten, een koude front komende van Rusland, etc.)
dan waren er toch nog 19 moedigen die rond 09.30 uur verzamelden aan café De Vaot.
19 moedigen,... of 19 fietsers die 1) ofwel thuis buiten moesten, die 2) geen gevoel van
warmte of kou hebben, of 3) mannen die willen prijzen pakken dit seizoen.
Laten we opteren voor de laatste gedachtegang. Zij willen en zullen later in het seizoen
nog in de prijzen vallen. Hopen maar dat het seizoen tegen die tijd nog niet ten einde is.
De 2 groepen waren afzonderlijk met te weinig deelnemers en besloten dan maar om
samen te fietsen.
 
Via Mjorbeek ging het richting Herselt, Bergom (de joste klim), naar Averbode. Daar werd
de pees er duchtig opgelegd. De snelheid ging naar 28, 29 tot ‘in de dettig’. En dat
bergop. De groep werd langer maar brak niet. En... het was dan nog de wind vol op de
toot.
Eens Zichem gepasseerd gingen we linksaf richting Engsbergen (of zo iets, ik zag al zo
goe nie meer) om in een wijde lus via Schoot terug richting Hulshout te fietsen. Er
stonden inmiddels 26 windkilometers op de teller. Vanaf dan konden we freewheelen,
poepkeswind, en gaan.
Via Veerle, hedentendage isda Laakdal, toch een vraagske vanuit de bui van het peloton
(van eene man...): “Aub een tandje minder.” Het werkte 1 km en richting Zammel (lange
baan met zijwind) toch terug 30 en zelfs 31 km per hour.
Linksaf, we lieten het trainingsveld van de ‘Kemphanen Westerlo) rechts liggen, via
Zoerle Parwijs naar Heultje en naar ’t lokaal.
 
Lekker warm rond de stoof een koffieke en sommigen iets anders. Na 4 ‘andere
consumpties’ beklaagden die anderen het zich wel dat ze geen koffie besteld hadden.
Laatste trainingsrit,... een rit in barre koude, met 19 moedigen maar met een prima
wegkapitein.
 
Bedankt Gerard !!
 
Zondag allen op post.
Een nieuw seizoen, nieuwe kledij.
Wat gaan we weer stralen
 
De gruuten van Robert Latour