Voorwoord

 

Was er in 2004 nog de keuze tussen 10 plaatsnamen op het keuzeformulier voor de buitenlandse trip van dat jaar (‘SdC haalde het met 12 stemmen), dan was de keuze in het kader van ’40 jaar WTC Pallietertrappers’ eenvoudiger. Welke trip kan er nu beter in aanmerking komen voor een jubileum viering dan Santiago de Compostella? De keuze lag dan ook voor de hand. Een heruitgave van 2004 was in de maak.

Tijdens de jaarvergadering 2020 werd er stilletjes gepolst naar de mogelijke interesse bij de leden. Was er geen interesse, dan was het idee snel van de baan en keken we voor 2022 uit naar een andere, nieuwe bestemming. Al vlug noteerden we echter 18 kandidaten. Sommigen enthousiast, anderen schoorvoetend.

“Santiago de Compostella, here we come.”

Dat we met onze fietstrip naar Santiago niet aan ons proefstuk zijn, bewijzen de vele foto’s aan de muur in het clublokaal. Sinds ons 1ste buitenlands verblijf te Alpe d’Huez in 1992 blikken we terug op vele bijzonder geslaagde verblijven te o.a. Colmar, Oberkirch, Epernay, Poligny, Boulogne-sur-Mer, Soest, Munster en andere Heuvellanden. Een blijvende herinnering waren de meerdaagse trips naar Lourdes (2 x), Rome en Barcelona (beiden met politie-begeleiding door de stad), Praag, Santiago de Compostella, Boedapest, Firenze, Venetië, Dresden-Berlijn, Meer van Bled, San Sebastian en tijdens het Corona-jaar 2020, Krakow.

Omwille van de afstand, de weersomstandigheden en het traject geldt de fietstocht naar Santiago de Compostella als dé ultieme tocht voor wielertoeristen. Het is DÉ TOCHT-DER-TOCHTEN. Reeds van in de middeleeuwen trok het bedevaartsoord in Noord-Spanje pelgrims uit de hele wereld aan. Met duizenden volgen zij jaarlijks te voet, met fiets of paard, dan wel ezel, één van de verschillende bewegwijzerde trajecten. Sommigen doen er 3 tot zelfs 6 maand over om de enkele duizenden kilometers af te leggen. Zij zijn dan ook uitermate fier als hun naam ter plaatse in het register van pelgrims wordt bijgeschreven, hun geloofsbrief mogen afhalen (na voorlegging van de nodige stempels onderweg) en hun naam tijdens de viering in de kerk wordt vernoemd.

Van de verschillende bestaande trajecten, hadden we de keuze tussen de Via Turonesis (ten westen van Parijs), de Via Lemovicenis (langs Vezelay), de Via Mosana (van Aken/Maastricht naar Luik en zo verder) of de Via Podensis (langs Le Puy-en-Valey). Deze laatste twee waren voor ons geen optie.  Het parcours van de Via Turonensis is het vlakste en dus naar alle waarschijnlijkheid het makkelijkst. De combinatie van de Via Lemovicensis en de Via Podensis is volgens ingewijden het prachtigst qua natuur en beleving onderweg het mooiste van alle, maar met zijn ruim 2700 km het langst en met de beklimmingen onderweg tevens het zwaarste traject.

Om niet volledig hetzelfde parcours van 2004 te volgen, werd er geopteerd om de Via Turonesis te volgen. Tevens zijn de westelijke Franse regio’s die we nu doorkruisen, voor de club onontgonnen gebied. Voor het eerst in onze 40 jaar doorkruisen we deze streek. Met eerdere trips naar Rome, Barcelona en SdC, heeft het oosten van Frankrijk voor ons geen geheimen meer J J.In het zuid-Franse Saint-Jean-Pied-de-Port, aan de voet van de Pyreneeën komen de verschillende ‘Caminos’ samen. Het is er dan ook altijd een drukte van jewelste met de vele stappende en/of fietsende bedevaarders.

Eens de bergen overgestoken volgen we dan de Camino Francés om via de gekende, beruchte en door duizenden pelgrims bewandelde en befietste weg over Logroño, Burgos en andere Santa Domingo de la Calzada’s Santiago de Compostella te bereiken. We zullen dan bijna 2100 km onder wielen en in de benen hebben.

De ritten plus het verblijf ter plaatse zorgen voor een trip van 16 dagen. Wisselden we in 2004 dagelijks van chauffeur (onze ‘vaste’ volger was toen Paul Verelst), dan is er nu een vaste chauffeur, dagelijks aangevuld met een aangeduide ‘convoyeur’. Samen zorgen zij onderweg voor de aankopen, tanken, een koffietje hier en daar en de noodzakelijke stempels in het ‘boekje van de Pelgrim’.

Verder blijft het systeem van de vaste taakverdeling, de dagelijkse wegkapiteins, de picknick-stops onderweg met de kaas, paté, fruit en sis-sis onveranderd. Overnachten doen we bij voorkeur in twin-kamers, maar soms ook in een ‘meerdere-personen-kamer’.

De voorbereiding op Santiago de Compostela-2021 vergde minder werk dan onze eerste trip in 2004. De lock-down omwille van Corona gaf me meer tijd door het verplicht ‘thuisblijven’. Veel van de info ‘2004’ was nog geldig of kon makkelijk aangepast worden. Omwille van de andere trajectkeuze is het wel zaak om het parcours en de toeristische omschrijving uit te vlooien. De hotels volgen dan wel.

Tot slot wil ik vooraf enkelen hartelijk danken voor hun inzet en medewerking. John zorgde voor het parcours en de nodige aanpassingen achteraf, Dirk bezorgde bijwijlen nuttige links naar Internet sites, Marc voor de plichtsgetrouwe betalingen, anderen voor de noodzakelijke sponsoringen en tot slot ieder jullie voor het gestelde vertrouwen.

Rest mij enkel en alleen nog jullie een goede trip toe te wensen en voor ieder van jullie én voor mezelf, de moed, volharding en opoffering om de nodige trainingsuren en de nodige trainingskilometers af te malen.

 

Johny